De meeste opvoeders zijn re-actieve opvoeders. Ze doen niets of weinig en zodra het kind een initiatief neemt tot negatief gedrag komen we als opvoeders in actie. Dat kan zijn wanneer je kind zich niet aan afspraken houdt, langzaam eet, lawaai maakt etc. etc. Dan corrigeren we al snel een kind door irritatie uit te spreken, te corrigeren, te straffen of te dreigen. En even later doet het kind hetzelfde nog eens…. Rara hoe kan dat toch?

We spreken veel te weinig van wat we wel willen. Dus wanneer je een kind aan zijn/haar eigen lot overlaat, is het zaak om duidelijk te zeggen wat je wel wilt. Dus bv. "Ik wil dat je rustig boven gaat spelen" ipv "geen lawaai maken hoor". En zodra het kind dan 5 minuten rustig speelt is het zaak om direct positieve aandacht te geven. Een compliment, een knuffel of af en toe iets lekkers onder het motto ‘je bent zo goed aan het spelen….’

Je zult merken dat het werkt!

Succes

Dick

www.opvoedingsboek.nl